CCCLXIX

2022

minął tak szybko

że coraz częściej mnie ten upływ czasu przeraża

miniony rok mógłby otrzymać niechlubny tytuł PRACA

mimo że już częściowo zapomniałam o przepracowywaniu się

to jednak przez dziewięć miesięcy pracowałam od rana do wieczora

czasem w weekendy

nie chcę do tego wracać

fizycznie to był wyniszczający czas

do tego praca nie jest dla mnie żadną wartością

potrzebuję zapłacić rachunki i jeździć w góry

nie robię i nie chcę robić kariery

nie rozwijam się zawodowo od dawna

liczy się obecnie tylko to, żeby było bez stresu

bo stresu nie znoszę

niestety za kilka miesięcy skończą się moje zlecenia

będę musiała szukać etatowej pracy (choć tego też już chyba nie zniosę)

albo wyjadę do pracy za granicę (ta opcja wydaje się ciekawsza)

praca dominowała, ale jednak udało się czternaście razy wyjechać z miasta

były weekendy w górach

góry kilkudniowe

wycieczki rowerowe 

i podróże zagraniczne

całkiem nieźle

trzy razy byłam w Tatrach

zdobyłam pięć nowych szczytów do Korony Gór Polski 

(została mi do zdobycia już tylko jedna góra, ta najniższa)

przejechałam na rowerze "zaledwie" 2500 km 

byłam pierwszy raz w Chorwacji i w Norwegii 

spałam kilkanaście razy w namiocie (w tym dwa razy były nieprzespane ;))

zawsze się obawiam na początku nowego roku, że już nie będę miała okazji/możliwości

wyjazdów

a przez ostatnie lata to one były najważniejszą częścią życia

to one dają krzepiące w szarej codzienności wspomnienia

nauczyłam się na szczęście nie żałować na wyjazdy pieniędzy

przestałam myśleć tylko o oszczędzaniu

i w miesięcznym budżecie póki co kwota na mikropodróże jest zarezerwowana

długo myślałam czy w minionym roku nauczyłam się choćby jednej nowej rzeczy lub zrobiłam coś czego wcześniej nie robiłam

przyszła mi na początku do głowy tylko jedna rzecz

że byłam na kilku treningach na kołach gimnastycznych

ale okazuje się

że

pierwszy raz w życiu spałam sama w namiocie w górach i się nie bałam

(co prawda tylko jedną noc i Ł. spał w chatce obok, ale jednak nikogo poza mną w namiocie nie było)

a druga rzecz - uczyłam się hamować czekanem (co skończyło się strasznie posiniaczonymi kolanami) i przeszłam szkolenie lawinowe

poza górami ważna jest dla mnie codzienna aktywność fizyczna

i tu niestety przez nadmiar pracy wszystko stanęło

jogi było za mało

i bez nowych asan

podczas treningów stania na rękach również niczego nowego nie osiągnęłam

w grudniu zapisałam się po długiej przerwie na treningi wspinaczkowe 

oby zapał nie minął zbyt szybko

na nowy rok poza zdrowiem swoim i bliskich

życzę sobie niezmiennie satysfakcjonującej górskiej frekwencji

ale też więcej roweru, jogi, stań na rękach i wspinania

chciałabym się nie bać i podążyć za jedną kuszącą myślą, tj.

pracy przez kilka miesięcy za granicą, by potem przez kilka miesięcy podróżować

poza lękiem przed samotnym ogarnięciem powyższego

jest jeszcze paradoksalne przywiązanie do rutyny

do własnego łóżka, do aktywności fizycznych, do wartościowego jedzenia

ach

trzymajcie kciuki

poniżej rok 2022 z mojego instagrama

jest tam kilka zdjęć archiwalnych

ale reszta się zgadza

póki co obecność na instagramie ograniczyłam do zera

nie wierzyłam że się uda, ale się udaje :) 

PS rok 2022 to również zakup dobrego aparatu cyfrowego

takiego, że na większości komercyjnych sesji nie musiałabym się wstydzić sprzętu

ale

(jak to u mnie bywa)

lenistwo

lenistwo

i niewiele robię nim zdjęć

dlatego, żeby mnie zmotywować do nauki

możesz się zgłosić na darmową sesję fotograficzną

(tylko Ty, Ty z ukochaną osobą, zwierzakiem etc.)

nie obiecuję spektakularnych efektów

bo i nie mam doświadczenia w fotografii portretowej

nie umiem też w photoshopa

(a to podstawa w dzisiejszym foto świecie) 

ale od czegoś trzeba zacząć :)

PS 2 kochajcie się i uśmiechajcie się dużo w 2023