CDI

 wracam często do tych samych miejsc w górach

i oczekuję za każdym razem takich samych zachwytów jak wcześniej

tylko że czasem ich nie ma

bo upał przeokrutny, który powoduje, że cały wieczór spędzasz w wynajętym pokoju

zamiast iść na spacer w góry

(i masz wyrzuty sumienia)

bo z jakichś powodów nie ma roślin (dla których tu przyjeżdżasz) przy szlaku

mimo że rok temu o tej samej porze było ich mnóstwo 

bo samotne wędrówki się dłużą i chciałoby się być z kimś

nadal jest tak samo pięknie w górach

zdjęcia przecież niczego sobie

tylko czujesz niedosyt

bo głowie się pomieszało

hmm

CD

myślałam pod koniec grudnia, że wystarczy miesiąc, żeby opróżnić do zera stare mieszkanie

i urządzić od zera nowe

(nie żaden duży remont, a jedynie zakup i montaż mebli kuchennych, zakup pozostałych mebli, malowanie ścian)

myliłam się

przez cztery miesiące żyłam w chaosie, bałaganie i spędzaniu czasu po pracy i w weekendy

na działaniach związanych z mieszkaniem

przez ten czas tylko raz stałam na rękach, trzy razy byłam na jodze

(niepojęte jak łatwo przyzwyczaić się do braku konkretnego ruchu, mimo że do tej pory niemalże mnie określał)

w międzyczasie złamałam prawie połowę zęba

i w tym braku czasu musiałam jeszcze znaleźć czas na kilka wizyt u stomatologa

wciąż jest kilka rzeczy do zrobienia w mieszkaniu, są to jednak rzeczy, które pilne nie są i nie wpływają na nieład

(nigdy więcej salonu z kartonami na podłodze, żeby nie niszczyć paneli przy skręcaniu kolejnych mebli i rzeczy przechowywanych w kartonach, czekających na kolejną szafę, szafkę, regał)

moje przemyślenia po samodzielnym "projektowaniu" przestrzeni i wykonywaniu większości prac przy pomocy rodziny?

 nie osiągnę niestety takiego efektu jak wnętrza zaprojektowane przez architekta

(a naoglądałam się takich przez ostatni rok zbyt wiele)

nie tylko ze względu na brak umiejętności projektowania czy zastanych w mieszkaniu instalacji, podłóg i drzwi

ale też ze względu na ograniczony budżet

we wszystkich mieszkaniach, których zdjęcia trafiają do magazynów wnętrzarskich

meble zazwyczaj robione są na wymiar (zabudowy kuchenne, szafy etc.)

podłogi są drewniane

kanapy, stoły i inne ruchome meble nie są kupione w Ikei

a lampy, choć piękne, to kosztujące tysiąc, dwa tysiące wzwyż za jedną 

(więc długo nie potrafiłam zdecydować się na lampy, ostatecznie prawie wszystkie są z I.)

po drugie moje pomysły niestety musiały szybko być zmieniane

czy to ze względu na koszt danej przeróbki czy czas oczekiwania na dany mebel

nie mam na blatu kuchennego w jednym kawałku, bo musiałabym na niego czekać (Ikea) 3 miesiące

nie wymieniłam kabiny prysznicowej, choć jest podobny system (znienawidzony), co w poprzednim mieszkaniu

w pewnym momencie stwierdziłam też, że nie ma co wymyślać zbyt wiele, dążyć do tych idealnych i pięknych wnętrz z Internetu, bo każdy mój pomysł generował niestety problemy montażowe

(np. półki w kuchni wymagały precyzji podczas montażu, co się nie udało w stu procentach,

zrezygnowałam z szafek kuchennych do sufitu, bo montaż maskownic dla amatora łatwy nie jest)

a ileż fakapów po drodze było

(dobrze, że w Ikei można bezproblemowo zwracać towar)

zaprojektowałam kuchnię inaczej niż to wymyślił projektant mieszkania i mój tata nieźle musiał się nagimnastykować z elektryką (kucie w ścianach, poza jednym przypadkiem, nie wchodziło w grę)

kupiłam zmywarkę do mebli z Ikea poza Ikeą

przewidziałam nawet wcześniej, że do poprawnego montażu frontu potrzebny będzie dodatkowy element zakupiony u producenta zmywarki

nie przewidziałam, że nie będzie on dostępny przez ponad dwa miesiące od zakupu zmywarki

dopiero po miesiącu i pół wpadłam na pomysł, żeby wykorzystać element (dostępny) do szerszej zmywarki i go w dwóch miejscach uciąć i połączyć

największy (choć nie do końca z mojej winy) to wymiana blatu i frontów kuchennych (już zakupionych i dostarczonych) na inne 

bo piękne fronty szuflad w okleinie dębowej po rozpakowaniu

zamiast w harmonijną całość układały się w niezbyt estetyczny patchwork

dębowy pozostał stół i półki, a fronty zostały wymienione na zielone

i na lepsze wyszło

co jeszcze

kwiaty zniosły źle przeprowadzkę, zwłaszcza fikus, który zgubił dosłownie wszystkie liście (na szczęście narodził się na nowo)

wylosowałam komórkę lokatorską na klatce, więc to było takie światełko po tygodniach stresu

malowanie ścian i sufitów na poziomie amatorskim to ciężka i trudna robota

(pomalowałam kilkaset metrów kwadratowych powierzchni w ostatnim kwartale, 

nie przybyło mi umiejętności, a jedynie frustracja z powodu zauważanych niedoskonałości)

zwłaszcza gdy dodatkowo ściana nie współpracuje 

(w starym mieszkaniu musiałam trzy warstwy nałożyć, żeby w miarę dobrze to wyglądało)

 

na koniec pytanie, które do mnie powraca

czy warto było urządzać od zera wynajmowane mieszkanie

otrzymując w zamian brak kredytu?

zależy od dnia

jednego żałuję

drugiego nie

duży metraż, kuchnia z oknem, oddzielna sypialnia

są wygodne

nowe meble, zmywarka (jak mogłam uważać, że nie będzie mi potrzebna?), szuflady w kuchni, dużo miejsca do przechowywania

również

duży balkon (na dużo roślin) i piękne wieczorne światło w salonie nadal mnie zachwycają

lokalizacja mieszkania jednak nie

do pracy rowerem jadę czterdzieści minut

na siłownię, zajęcia jogi etc. - dwadzieścia pięć

(więc jeżdżę rzadko)

wydanych pieniędzy na wyposażenie nie odzyskam przy wyprowadzce

i jeszcze kilka innych obaw mam

czasem trzymam się pozytywnych myśli, że do lasu mam pięć minut

że do pracy mam nieograniczoną liczbę tras i codzienny, konkretny trening kondycyjny

że przejeżdżam obok Rusałki, ogrodu botanicznego i przez Arenę i że kiedyś zmienię pracę i będzie bliżej

że gdybym kupiła jedno z tych mieszkań, które rok temu oglądałam to

miałabym dobrą lokalizację

ale miałabym też kredyt i mniejszy metraż mieszkania w starym bloku

nie miałabym balkonu, mieszkanie byłoby na trzecim bez windy

lub miałabym mały balkon, kuchnię w salonie i piecyk gazowy do podgrzewania wody

ale kiedy wiatr wieje w twarz albo leje lub jest zimno mój zapał na dojazdy rowerem się kurczy

a dojazd komunikacją miejską jest nieznośny

wtedy bywa mi przykro, że tu mieszkam 

zostawiam ten temat

przygody i niedogodności

przeprowadzki

urządzania

to słodko-gorzkie mieszkanie daleko od centrum 

największą przerwę w sporcie

jaką miałam od czasu, gdy wróciłam do sportu ponad dziesięć lat temu też

fizycznie czuję się raczej kiepsko

oby się zmieniło

PS czterechsetny wpis dzisiaj!

CCCXCIX

2025

zostawię tu zdjęcia chociaż

dzięki nim jestem w stanie przypomnieć sobie poprzedni rok

mniej podróżowałam

choć byłam w Nepalu na trekkingu wokół Annapurny

ukończyłam Turystyczną Koronę Tatr

(wędrując w lipcu w pełnym rozkwicie tatrzańskiej roślinności)

a w czerwcu każdy weekend byłam poza domem

ale swoje zasoby czasowe musiałam jednak przekierować na inne zadania

przez pół roku szkoliłam się na księgową

(dwa dni w tygodniu po pracy musiałam jeszcze siadać do kursu)

na egzamin jechałam do Częstochowy

egzamin zdałam, certyfikat otrzymałam i nic z nim nie zrobiłam

typowe dla mnie

w międzyczasie zastanawiałam się jak urządzić mieszkanie,

do którego klucze odebrałam pod koniec grudnia

(choć najgorsze w tym temacie dopiero przyszło,

czyli podejmowanie decyzji, rozwiązywanie problemów,

przymykanie oczu na niedoskonałości,

rezygnacja ze wszelkich aktywności fizycznych, 

a czasem nawet obiadu)

nie pamiętam za dobrze jak się czułam w minionym roku

pewnie byłam zmęczona i sfrustrowana

było mniej wszystkiego

do tego skończyłam tyle lat, że wciąż jestem przerażona

ale patrząc na zdjęcia poniżej to było czasem też miło i ładnie :)

i zdobyłam wyróżnienie w bardzo niszowym (znaczy się z małą konkurencją)

konkursie fotograficznym

wygrałam nagrodę pieniężną

w nowym roku życzę sobie

zdrowia swojego i swoich bliskich

skończenia wszelkich prac wykończeniowych w mieszkaniu

spędzania wieczorów na relaksie na sofie, a nie skręcaniu mebli

i wierceniu w ścianach

i jak najwięcej czasu w górach i poza miastem

  

 

CCCXCVIII

dzień dobry po pół roku

pół roku, podczas którego odhaczałam zadania

(a jeszcze trochę ich zostało)

i rezygnowałam z rzeczy, które lubię

nie było zatem przyjemnego świętowania okrągłych urodzin

ani częstego wędrowania po górach

nie będzie to zaległy post o Himalajach, bo nadal nie zgrałam zdjęć z aparatu

innym razem może napiszę też o tych zadaniach, które były do wykonania

dziś nostalgicznie

smutno mi, gdy myślę, że zaraz nie będę mieszkać w tej dzielnicy miasta

nie będę mieć z jedynego okna widoku na dużą lipę

mieszkanie może nie było komfortowe

ale lokalizacja była idealna dla mnie przemieszczającej się wszędzie na rowerze

tak, mieszkanie, to tylko "rzecz"

a każda dzielnica ma swoje plusy i minusy

jednak założenia koncepcji miasta 15-minutowego mocno do mnie przemawiają

i tego tu doświadczałam

z nowego miejsca będzie wszędzie dwa razy dalej

w każdym razie wykopałam z dysku zdjęcia sprzed dziesięciu lat

kiedy jeszcze brałam na spacery analogowy aparat fotograficzny 

kiedy mi się jeszcze chciało fotografować

a potem skanować negatywy

(a czasem nawet wcześniej je samej wywoływać)

i będę wracać do zdjęć lub do tych miejsc

a że przed świętami mam do zrobienia absolutnie NIC

(co jest równie smutne, jak wygodne)

to w przerwie pomiędzy przeglądaniem specyfikacji sprzętów AGD

lub myśleniem nad kolorem ścian w pokojach

postanowiłam odkurzyć chociaż bloga

    

 

CCCXCVII

 planowałam w sierpniu urlop w Alpach

najpierw samotne przejście pewnego długodystansowego szlaku

z noclegami głównie w namiocie

ale gdy przeraziłam się realizacji tego pomysłu

to chciałam chociaż zaszyć się w jakiejś alpejskiej dolinie

i wędrować na lekko po okolicy

ale ostatecznie nie zdecydowałam się

obawiając się, no właśnie, czego?

samotności

logistyki

(bez auta to lotniska, lokalne autobusy i pociągi, konieczność ułożenia optymalnego połączenia) 

czy

wysokich kosztów podróży?

przy okazji naubliżałam sobie, że nie potrafię prowadzić samochodu

że nie jestem samodzielna w tym względzie

że nie zapakuję bagażnika i nie pojadę do Włoch czy Szwajcarii

popatrzyć na góry

a potrzebuję więcej MOMENTÓW

i czasu w NATURZE

zwłaszcza latem

inaczej nie wytrzymuję

i jestem nie do wytrzymania

jestem tak przytłoczona codziennymi, małymi problemami i stresami

i mieszkaniem w mieście

że czuję się jak zmęczony, zrzędliwy starzec

i nie widzę perspektyw na poprawę

dorzucę sobie niebawem wątpliwą przyjemność przeprowadzki

i urządzania wynajmowanego mieszkania

(to koszty, o których nawet nie chce mi się myśleć

pewnie dlatego nie planuję jeszcze nic)

choć w obecnym też już wytrzymać nie mogę

tak, za mój nastrój odpowiadają zupełnie nieistotne kwestie

nie powinno to mieć miejsca

a jednak ma

totalnie sobie nie radzę

CCCXCVI

minęło pół roku od ostatniego wpisu

przyszła wiosna i lato

niewiele się działo

choć byłam w Nepalu

i w kilku innych pięknych miejscach

doceniam to wszystko

ale też jednocześnie 

trudno mi znieść

mieszkanie w mieście, nudną pracę, nudny kurs

te momenty siedzenia przed komputerem

czy z telefonem w ręce

momenty, kiedy czuję niechęć nawet do aktywności fizycznej

obniżony nastrój, porównywanie się do innych, niedocenianie siebie i lęki 

nadal mają się dobrze

 

CCCXCV

 2024

irytowałam się zalewem podsumowań roku

czynionych przez ludzi na Instagramie

zazwyczaj miniony rok był dla nich ciężki, ale satysfakcjonujący

czytając kolejny raz słowo "rozwój"

odmieniane w kontekście biznesowym czy osobistym

robiło mi się nieco przykro

bo u mnie był głównie lęk i niepokój

uporczywy stan zawieszenia, oczekiwania

niespełnienia

niemocy

ale też złość na samą siebie

że źle się czuję, że się martwię, że jestem bierna

wielokrotnie budząc się rano pojawiała się nieznośna myśl

"po co to wszystko"

aż tak smutnego podsumowania roku nie było tu chyba nigdy

dlatego czas na weselszą część:

- odwiedzałam góry! moje miejsce mocy

- oglądałam niesamowity zachód słońca na Babiej Górze

- trzy razy byłam w Tatrach i zdobyłam trzynaście szczytów do Turystycznej Korony Tatr

(zostało 5 z 60, czyżby kolejnym celem była Wielka Korona Tatr? pozaszlakowe wędrowanie i wspinaczka w Tatrach to wciąż bardzo nieśmiałe marzenie)

- byłam we wschodniej Sycylii i pod samym wierzchołkiem Etny, zajadałam się sycylijskimi smakołykami

- pojechaliśmy do Austrii na via ferraty naszym bardzo starym samochodem (który tam jednak zaniemógł, ale na ferratach było super)

- ukończyłam Koronę Gór Polski zdobywając w maju Łysicę

- byłam na spływie kajakowym i to chyba jedyne nowe doświadczenie w minionym roku (bywało niekomfortowo, w końcu bardzo źle pływam, a poziom wody w rzece był nadzwyczaj wysoki, ale szum wody uspokajał nieco nerwy)

- przejechałam na rowerze 3 800 km (o 600 km więcej niż rok wcześniej)

- na mój balkon przylatywały ptaki, a ich obserwacja sprawiała dużo radości

- przeczytałam 22 książki, w tym co najmniej jedną w 24h (kilkaset stron), warto wspomnieć, że większość to były kryminały jednego autora

- nie kupiłam zbyt wielu nowych ubrań (głównie bieliznę, a poza nią jedne spodnie, jedną koszulkę i jedną czapkę), za to sporo w sklepach z odzieżą używaną (w tym kilka perełek, np. puchową kurtkę znanej outdoorowej marki za 20 zł)

- obejrzałam 10 mieszkań na sprzedaż, ale żadnego nie kupiłam i raczej już żadnego nie kupię, przynajmniej w najbliższym czasie i w mieście, w którym aktualnie mieszkam (a o rozterkach związanych z zakupem pisałam już kilka razy)

- podciągałam się na drążku nawet kilka razy pod rząd, jednak siła dość szybko wyparowuje i teraz nie jest tak dobrze, jak było w szczytowym momencie 

życzę sobie na nowy rok wciąż tego samego

zdrowia swojego i swoich bliskich

poza tym realizacji kilku podróżniczych marzeń

(w roku, w którym skończę okrągłą liczbę lat)

sił na wychodzenie z domu 

do ludzi, do aktywności

odwagi do zmiany zawodowej

PS kochajcie się i uśmiechajcie dużo w 2025