CCCLXX

pojechałam na krótki urlop w góry

nie pamiętam czy kiedykolwiek moje myśli podczas urlopu były tak pochmurne jak teraz

jak niebo zastane w miejscach, do których przyjechałam

(słońce nie było w stanie żadnego dnia przebić się przez gęste chmury)

przekrój tych myśli:

pogoda nie jest dobra do zdjęć

i bez sensu dźwigam ten ponadkilogramowy, duży aparat

nie zrobię dobrego materiału fotograficznego jeżdżąc raz w miesiącu w góry

w terminie ustalonym kilkanaście dni wcześniej

jestem beznadziejna 

i mieszkam na dalekiej północy

(a do tego zamiast cieszyć się górami to zaczynam uzależniać moje zadowolenie z wyjazdu liczbą ciekawych zdjęć, które udało się zrobić)

jaki pech, że moja rodzina nie pochodzi z terenów górskich

przecież ziemia tutaj, z widokiem na Tatry, jest cholernie droga

nigdy nie oszczędzę potrzebnej kwoty

ach, a są ludzie, których stać...

poza poświęceniem jednego dnia na dojazd na południe kraju i drugiego dnia na powrót

dodatkowo musiałam poświęcić jeden dzień na przemieszczenie się z punktu A do punktu B 

a odległość między punktami to zaledwie 40 km

i myślę sobie jaka to jestem beznadziejna

że nie mam prawa jazdy i samochodu

i że jestem tak mocno uzależniona od zbiorowej komunikacji

pojechałam sama

czasem jest mi smutno, że tak sama jeżdżę

że nie mam rodziny

(mimo że biegające i krzyczące w pensjonacie dzieci 

doprowadzają mnie do szału)

lub znajomych

z którymi mogłabym często wędrować po górach od schroniska do schroniska 

do tego zarezerwowałam dość eleganckie jak na mnie pokoje

luksusowe wręcz

a za rogiem czai się przecież moje bezrobocie

minione cztery miesiące spokojniejszej pracy i większej ilości wolnego czasu

nie spowodowały, że zaczęłam się uczyć A, B i C

żeby podnieść swoje kompetencje

perspektywy znalezienia nowej roboty są zatem marne

więc mimo że w tym momencie stać mnie było na te nieszczęsne luksusowe pokoje

to moja głowa nie daje już na ten luksus przyzwolenia

powinnam przecież tylko płacić rachunki, jeść i ewentualnie chodzić do szkoły jogi, na ściankę wspinaczkową i na siłownię

na resztę to mnie nie stać

ach

pojawiały się też myśli jeszcze bardziej przykre

nie będę o nich wspominać

na szczęście wzięłam ze sobą matę do jogi

ćwiczyłam wczoraj i dzisiaj

praktyka ma również różne oblicza

ale tym razem była niezbędna, żeby się uspokoić