LVII

są wnętrza ładne, choć może nazbyt cukierkowe i romantyczne.

nie każdy lubi pudrowy róż i brzoskwinię.

mi spodobało się to połączenie. 

bo wieloma różnymi estetykami się zachwycam. i w muzyce i architekturze.

i może dlatego pełno sprzeczności jest we mnie. 

i pełno nieracjonalnych zachowań, tęsknot. 

jak za takim domem na głębokiej wsi, z ogrodem pełnym kwiatów i warzywnikiem, do którego latem można bosą stopą po świeżą sałatę i pomidora pójść. i z tarasem drewnianym, na który z sypialni się wyjdzie. 

mam przed oczami zdjęcie, które kiedyś w jakiejś gazecie widziałam. na ten taras prowadzą wielkie szklane drzwi, a w nich długie, białe zasłony, na wietrze tańczące.

och, przecież ja nie potrafię opisywać, przepraszam. 

więc marzę o tej chacie na małopolskiej wsi, a przecież nie wyobrażam sobie życia daleko od miasta. 

a w tej kawiarni, co zdjęcia powyżej i poniżej podają białą kawę z dużą porcją mleka.

tyle ile się zmieści do tej na oko stumililitrowej buteleczki.