XLVIII

Romka poznałam parę lat temu na kursie fotograficznym. 

Jest jedną z niewielu osób, z którą potrafię swobodnie, bez wewnętrznego niepokoju, rozmawiać.

Oboje czasem plątamy się w swoich wypowiedziach i stąd chyba ta nić porozumienia. 

Poza tym Romek zadziwia mnie swoją potężną wyobraźnią i umiejętnością słuchania. 

Choć z przerażeniem ostatnio odkryłam, że pamięta wszystko, co mu wcześniej powiedziałam.

I żarty sobie stroi mówiąc, że jest moim wielbicielem czy kimś (ja niestety nie zapamiętuję wiele). 

;-)

Ta notka to również moja laurka dla niego.

Bo dzisiaj są jego urodziny. 

Wszystkiego najlepszego, Kolego!

Skoro nadal nie ma tego czegoś, co byś sobie sam życzył to ja o jednej rzeczy wspomnę, na którą wpływ mamy najmniejszy.

Bądź zdrów do co najmniej setki.