fotografuję czasem: CCCXVIII

podsumowanie dekady?

nie będę niczego podsumowywać ;-)

było kilka kluczowych wydarzeń

a patrząc na swoje zdjęcia mogę stwierdzić, że fajnie było

i że ogrom rozwoju osobistego w porównaniu do lat 2000-2009

wtedy byłam bardzo wystraszoną i nieśmiałą dziewczyną

skończyłam dwa kierunki studiów na poziomie magisterskim

ale bałam się dorosłości i pracy zawodowej

zupełnie też odeszłam od jakiegokolwiek sportu

(jeździłam w góry, ale bardzo się wtedy męczyłam tymi wędrówkami)

w 2010 roku kupiłam rower miejski

w Krakowie go kupiłam

on postał jeszcze rok nieużywany, ale od 2011 roku zaczęła się na dobre moja miłość i przygoda :-)

to było pierwsze kluczowe wydarzenie, które zmieniło moje życie

drugie to joga

zaczynałam nieśmiało w 2011 roku

(na pierwsze zajęcia chodziłam z M. do Ośrodka Kultury Wierzbak, na których było więcej seniorek niż młodych)

w 2013 roku poznałam ashtangę w klubie fitness (!!!)

a od początku 2014 roku zaczęłam regularną praktykę kilka razy w tygodniu

jeśli sporo Ci w życiu nie pasuje to zacznij ćwiczyć jogę

ja dzięki niej zaakceptowałam swoje ciało

i pewne problemy z jego postrzeganiem odeszły w niepamięć

powtarzam też często, że joga to najlepsze lekcje cierpliwości jakie otrzymuję

były jeszcze trzy dalekie podróże i wiele bliższych (w tym ogrom górskich)

z każdą kolejną nabywałam więcej śmiałości

i być może kolejna dekada będzie się skupiać głównie na tej aktywności

chciałabym :-)

w minionej dekadzie zaczęłam też pracować i zarabiać pieniądze

z moją pracą mam do dzisiaj problem

bo od dziesięciu lat robię to samo i nie ma w tym ani sensu ani satysfakcji ani rozwoju

co gorsza często z powodu pracy mam obniżoną samoocenę

ostatni raz przedwczoraj

może ktoś uzna te moje 'kamienie milowe' za śmieszne

bo czym one są w porównaniu z macierzyństwem, małżeństwem, karierą zawodową czy nawet kredytem hipotecznym

i jeszcze pewnie kilkoma mniej radosnymi doświadczeniami życia

nie wiem czym są

ale są moje

nie wiem jakie byłoby moje życie bez nich

byłoby inne

zapraszam na subiektywny wybór zdjęć z ostatnich lat

starałam się wybrać najważniejsze

żeby ograniczyć ich ilość

ale nie wyszło mi to najlepiej

jeszcze prosta statystyka

w latach 2010-2019 nadal używałam tylko lustrzanki analogowej

(cyfrowo robiłam zdjęcia tylko telefonem)

wywołałam tym samym 132 negatywy

średnio kilkanaście rocznie

najwięcej w 2012 roku - 35

najmniej w 2018 roku - 5

2010

- mieszkałam kilka miesięcy w Krakowie, lubiłam to miasto i chciałam wrócić - do czasu gdy nie został nagłośniony krakowski smog - wtedy już nie chciałam wracać, ale teraz zamieszkałabym, zamieszkałabym, bo stamtąd są tylko dwie godziny w Tatry

prawdziwa zima - mróz i pełno śniegu

- byłam też w Rzymie na zorganizowanej wycieczce (rodzice mi kazali), ale zobaczyłam wyjątkowo dużo i nie musiałam się niczym martwić

2011

- to był najszczęśliwszy, a zarazem najgorszy rok w moim życiu (kto nie wie, zapraszam do archiwum)

- pamiętam, że lato było najcudowniejsze

- zaczęłam wtedy jeździć rowerem do pracy, założyłam tego bloga jako platformę do publikacji swoich zdjęć

- poznałam dużo ludzi, ja ich nazywam artystami i społecznikami, zaznałam więc innego życia, nie powtórzyło się ono już nigdy później

- sprzedawałam nawet w klubokawiarni Głośna (czy ktoś jeszcze pamięta to miejsce w Poznaniu) ręcznie robione aparaty otworkowe w pudełkach po zapałkach, naprawdę !

2012

- to był rok udowadniania nie wiem komu, że nie jestem beznadziejna

- udowadnianie polegało na bardzo dużej aktywności kulturalnej, uczyłam się też gry na djembe,

zaczęłam szyć, uczyłam się gotować, w tym roku był mój pierwszy festiwal Ethnoport

- dużo chodziłam z aparatem i zabierałam go na rowerowe przejażdżki

- płakałam chyba cały czas

- zobaczyłam nad rzeką tablicę, którą fotografowałam przez kolejne trzy lata

- byłam cztery tygodnie w Indiach, dziękuję M. jeśli to czyta !

2013

- zaczęłam chodzić na siłownię i wtedy postanowiłam, że zrobię pewnego dnia to, co w dzieciństwie na akrobatyce - uwaga śmieszne słowa - czyli siłówkę z poziomki do stania na rękach - jeszcze mi się nie udało

- byłam fotografem na weselu, dobrze, że nie było to płatne zlecenie, bo do tej pory wstydzę się tych zdjęć ;-)

- jeździłam tydzień rowerem wzdłuż wschodniej granicy

- samotnie przeszłam G. Izerskie, Karkonosze i Rudawy Janowickie (to było pierwsze samotne wędrowanie po górach)

- zaczęłam projekt 365, czyli robiłam codziennie jedno zdjęcie, dobrze się to ogląda po latach

- z ciekawostek byłam na rozmowie kwalifikacyjnej w PAH w Warszawie, ale poległam na Excelu, wzięłam też udział w kursie makijażu - tu również porażka

- w Centrum Kultury Zamek ruszyła pracownia fotografii i brałam w niej udział przez kolejne 3 sezony - poznałam ludzi zainteresowanych fotografią, miałam dostęp do świetnie wyposażonej ciemni, zdjęć robiłam paradoksalnie mniej niż wcześniej, ale wspominam te cotygodniowe spotkania z łezką w oku

- i chyba najważniejsze - pojawił się ON - mój singielek ROWER !

2014

- rok ryzykownych decyzji, w wyniku których w wakacje pracowałam tylko na pół etatu i musiałam dorabiać jako kurierka rowerowa

- ryzykowna była w takiej zawodowej niepewności przeprowadzka do wymarzonego mieszkania w kamienicy, ale miałam w końcu balkon i drewniane deski w pokoju

- poznałam Sz. i z nim dość sporo na rowerze jeździłam po mieście i poza miastem

- przez moment miałam jednego dreda, do tego sztucznego - nie przeszła mi do tej pory myśl o głowie pełnej dredów :-)

- zaczęłam praktykować jogę regularnie, to był czas nauki czaturang

- w wakacje robiliśmy z pomieszczeń zamkowych camerę obscurę

- moje zdjęcie otworkowe zostało opublikowane w kalendarzu wydanym i sprzedawanym przez CK Zamek

2015

- wynajęłam kawalerkę i zamieszkałam w końcu sama

- kawalerkę trzeba było urządzić, więc w pewnym okresie pracowałam na dwa etaty i zdarzyło mi się przez to raz nie spać przez 48 godzin z rzędu (pamiętam do dziś ten stan)

- tym drugim etatem była praca w magazynie Amazona - co by nie pisać o tym miejscu, ale dostawałam premie za pisanie głupich wierszyków i rozwiązywanie testów z wiedzy o firmie, mogę też zawsze opowiedzieć w towarzystwie kawał, jak to znalazłam w pudełku, w którym miały być nowiutkie adidasy czyjeś stare, zjechane, śmierdzące buty

- byłam w Pradze, do której podróż w dwie strony kosztowała mnie 4 złote (takie kiedyś były ceny)

- byłam w Rumunii na wyjeździe z klubem górskim z Warszawy - już nie pamiętam kiedy i jak znalazłam ten klub, ale organizowali budżetowe wyjazdy w góry i mnie tym przekonali, przy okazji poznałam Łukasza, który coś we mnie dostrzegł, hmm

2016

- w Warszawie bywałam średnio raz w miesiącu, nie powiem, spacery po mieście sprawiały mi dużo przyjemności, przeczytane u Springera Osiedle Szwoleżerów, Sady Żoliborskie czy budynek przy Koziej chciałam zobaczyć z bliska

- kupiłam buty wspinaczkowe i zaczęłam się wspinać, nie pamiętam nawet skąd ten pomysł

- piłam alkohol z właścicielem Meskaliny i w dodatku na koszt Festiwalu Malta ;-)

- poznałam nauczycielkę jogi, dzięki której moja praktyka mono poszła do przodu i przekonałam się do stylu Mysore w ashtandze

- drugi raz byłam w Indiach