CCXLIX

oczekiwałam tego urlopu od momentu zakończenia poprzedniego

po trzech tygodniach pracy po godzinach pracy

 po niewiele wnoszących, długich, męczących rozmowach z szefem firmy, z którą współpracuję

marzyłam o świętym spokoju 

i o intensywnej praktyce jogi pod okiem świetnej nauczycielki

napisałam nawet na instagramie, w czwartek, że w sobotę będę w puszczy, że będę tam

ale nie byłam

najpierw był wypadek, był szpital

była pustka emocjonalna

jedyną rzeczą, która przychodziła mi do głowy było pytanie dlaczego w jednym czasie i miejscu spotkały się te wszystkie pojazdy

nic więcej

było też trochę smutku

bo nie miał kto przytulić i powiedzieć, że już wszystko dobrze

choć miałam wsparcie kilku osób na odległość

(dzięki chłopaki !) 

do puszczy ostatecznie dotarłam

do przepięknego miejsca tuż przy granicy białoruskiej

było pyszne jedzenie w dużych ilościach

była cisza, słońce i gwiaździste niebo

joga musiała zejść na drugi plan, choć to również nauka pokory dla mnie

i nauka szacunku do własnego ciała

Podlasie to osobliwa kraina

i gdyby nie nieco większa miłość do gór

 to mogłabym zakupić jedną z chatek z poniższych zdjęć

i w niej prowadzić spokojne życie blisko przyrody