CCXLV

przeglądamy się w oczach innych jak w lustrze

i oczekujemy uznania

a może tylko ja 

budowa poczucia własnej wartości jakoś nie postępuje

potrzebuję wciąż szczególnego zainteresowania

do znudzenia powtarzania pewnych rzeczy 

choć to nie na jego i innych nerwy

a może powód zgoła różny

a urlop był okazją do typowych przemyśleń

(choć niczego nowego nie wymyśliłam)

że najwięcej radości przynosi przebywanie blisko natury

że spory wysiłek (jak na moje możliwości) sprawia, że zanurzam się w tym słynnym tu i teraz 

i że jest mi wtedy najlepiej

że nie myślę o rozbuchanych wydatkach własnych (i w związku z tym nie jest mi źle z tego powodu)

nie myślę o konieczności ugotowania obiadu, posprzątania w mieszkaniu (albo raczej wkurzaniu się na nieład)

nawet znalezienie sposobu na życie jak na nieustannych wakacjach wydaje się nie najtrudniejsze

nie wspominając o problemie odległości pomiędzy mną a nim

ale potem wracam do szarego, ciepłą porą roku - szarozielonego, miasta

i od razu dostaję po głowie 

bo dużo męczącej, dodatkowej pracy, wymagającej poświęceń (rezygnacji z zajęć jogi)

bo inna decyzja zawodowa taka raczej wątpliwa 

aż wreszcie kwestie zdrowotne chyba najmocniej smucące

dla otuchy przypominam sobie czas sprzed tygodnia

wizytę u brata, którego ustabilizowane, spokojne życie rodzinne jest bardzo rozczulające

wizytę w Tatrach, podczas której zrealizowałam swój spontaniczny plan wejścia na Rysy,

gdyby tego było mało to miałam wspaniałą pogodę

i wizytę w Jurze, kiedy to wspinałam się po raz pierwszy w życiu po skale

i stwierdziłam, że mimo trudności warto treningi wspinaczkowe kontynuować

Dolina Roztoki:

Dolina Pięciu Stawów Polskich:

Widok ze Szpiglasowego Wierchu:

 Morskie Oko:

Rysy:

 Czarny (wcale nie czarny) Staw pod Rysami: 

Rzędowickie Skały: