CCXIX

po powrocie własne łóżko aż nadto wygodne

a otoczenie takie bardzo ciche

żadnych klaksonów na ulicach

brak zgiełku i kolorowo ubranych ludzi

i odezwać się do współtowarzyszy podróży nie można

znów sama, samotna

teraz szarość miasta wydaje się jeszcze bardziej szara

zimno jeszcze bardziej zimne

jak przetrwać do wiosny po trzech tygodniach lata ?

jak wrócić do pracy po trybie snu po osiem godzin dziennie ?

jak zapomnieć o pysznej indyjskiej kuchni i przypomnieć sobie smak kawy, bez żalu odstawionej na czas podróży ?

jak podtrzymać tę moc i siłę porannej praktyki jogi ?

no jak ?

do zeskanowania kilka negatywów, do przejrzenia setki zdjęć

na razie tylko kilka z nich

nie chciałam narzekać na powrót, ale poza słońcem, które przywitało mnie na polskim lotnisku 

zderzyłam się jedynie z rzeczywistością i wciąż nie potrafię się pozbierać