CCCLXIII

ostatnio uświadomiłam sobie

dlaczego lubię spędzać czas w górach

oczywiście pozytywne zmęczenie, krajobrazy, przestrzeń, natura, cisza

ale też

bycie offline, z dala od ekranu monitora, z dala od social mediów

(bo u mnie komputer jest włączony cały dzień i nawet jak nie pracuję to ciągle przy nim siedzę - nie robiąc przy tym praktycznie niczego godnego uwagi)

a social media tak mnie ostatnio męczą, że chyba z tego zmęczenia je porzucę

choć na razie to nadal obserwuję i się porównuję

wychodzi z tego dużo złych emocji

dużo gorszych niż

tylko

poczucie bycia gorszą

bo nie mam tych kolorowych legginsów do jogi, które reklamuje ta konkretna osoba, 

której życie i praca wydają się idealne

albo

bo nie uczestniczę w tych "wspaniałych" jogowych retreatach, we "wspaniałych" miejscach, 

ze "wspaniałymi" uczestniczkami

i to mnie męczy szczególnie, ta "wspaniała" terminologia,

mocno się staram nie przetwarzać takich komunikatów, ale nie zawsze wychodzi,

więc czasem myślę sobie jaka to jestem niewspaniała

bo nie kupuję co miesiąc nowych, drogich, kolorowych ciuszków do jogi, 

które wspomniana osoba otrzymuje za darmo

nie jestem wspaniała, bo zamiast relaksować się w gronie wspaniałych ludzi na jogowych wyjazdach

od pół roku pracuję od 7 do 19 i często nie mam już siły na codzienną praktykę jogi

a poza tym:

- ktoś ma super mieszkanie (a ja nawet nie mam okna w kuchni)

- ktoś kupił ziemię w górach (a ja sama przecież nie będę mieszkać w tych górach)

- ktoś podróżuje (jak on to robi, że ma na to pieniądze)

- ktoś ma kampera (nie mam nawet własnego mieszkania, a mieszkanie jest potrzebą ważniejszą) 

to ciągłe myślenie o posiadaniu

czy inni też tak mają?

czy tylko ja?

do tego martwię się, co będzie jak zrezygnuję z jednej pracy

bo już nie wyrabiam pracując od 7 do 19

przecież kryzys się czai za rogiem

więc na pewno nie znajdę pracy, kiedy będę jej potrzebować

to nic, że do tej pory znajdowałam prace bez problemów

niektórzy nawet tę moją pracę chwalą

ale przecież to wszystko to jakiś przypadek

nie wiedzą o czym mówią

a nawet jak wiedzą, to nie znaczy to, że będą chcieć nadal mi płacić

no więc takie są myśli Moniki

z dupy w większości

energię i radość tylko odbierają

bo tak naprawdę

nie kupuję mieszkania, bo nie chcę brać kredytu

nie kupuję ziemi w górach, bo może po przyszłorocznych wyborach trzeba będzie wyjechać z tego kraju na dobre

nie podróżuję daleko, bo nie czuję się na tyle dobrze z angielskim, żeby bezstresowo się przemieszczać po świecie

nie kupuję auta i nie przerabiam na kampera, bo nie mam prawa jazdy

a jednej pracy bardzo nie lubię

zaczęłam od gór

jak widzisz wariuję w mieście

 wcale nie marzę o posiadaniu

tylko o spokoju i równowadze

(choć posiadanie pewnego minimum pomaga w utrzymaniu spokoju i równowagi)

góry dostarczają mi w większości spokoju

i chyba na tej myśli powinnam opierać wszystkie swoje wybory

które przede mną

amen