CCCXXXVIII

2020

jaki to był rok każdy wie

mnie ominęły przykre sytuacje

nie musiałam mierzyć się z chorobą czy utratą pracy

nie musiałam się zastanawiać jak zaradzić kryzysowej sytuacji

bo w takiej się nie znalazłam

rok temu nie zrobiłam żadnych planów, więc nie muszę siebie z niczego rozliczać

właściwie pogodziłam się z myślą, że sukcesów na miarę tych, które siedzą w mojej głowie nie osiągnę

prawie pogodziłam się z faktem, że mimo posiadania bardzo dużo wolnego czasu, nie jestem w stanie przeznaczyć go na jakieś produktywne działania

zaczęłam się nawet cieszyć gdy chciało mi się ugotować zdrowy obiad (zamiast makaronu z sosem, choć nie tym w proszku ;-) czy mrożonej pizzy), upiec wegański pasztet czy wycisnąć sok

rok temu wybrałam na słowo roku

UŚMIECH/WESOŁOŚĆ

nie wyszło

bo jak tu się cieszyć 

gdy strach o bliskich

z zamknięcia w domach

z ludzi rządzących tym krajem

(wulgaryzmy na ustach non stop)

z lęków, które mnie męczą

choć wbrew powyższym słowom

zauważyłam pewną stabilizację samopoczucia

tym razem nie napiszę słowa na 2021 rok

jedno siedzi w mojej głowie

ale nie mam potrzeby go ogłaszać

ten rok będzie dość wymagający

ale sporo zależy jak pokieruję tym procesem

wracając do starego

kilka miłych rzeczy się wydarzyło, kilka porażek również

- nie ukończyłam chociażby studiów podyplomowych na Politechnice Poznańskiej

(niejako przez pandemię i konieczność zmiany zajęć stacjonarnych na zajęcia online)

przepłakałam chyba cały dzień zanim podjęłam decyzję o rezygnacji

ale dość szybko przestałam się tym przejmować

jestem w końcu dorosła, studia o niczym nie przesądzały

a miałam w zamian więcej wolnych, wiosennych i letnich, weekendów 

- nie upiekłam ani jednego bochenka chleba na zakwasie, choć chciałam się tym zająć podczas wiosennego zamknięcia w domu (kupiłam mąkę i na tym się skończyło)

nadal nie zabrałam się za planowanie wypieku, choć dwa miesiące temu kupiłam piękną książkę o pieczeniu chleba ;-)

- nie miałam co prawda żadnych podróżniczych planów, ale jednak na początku roku rozglądałam się za jakimiś zagranicznymi wyjazdami 

już prawie dołączałam do grupy osób chcących lecieć na Islandię

prawie też kupowałam wycieczkę do Azji z klubem podróżniczym 

a potem wybuchła pandemia i szybko o wszystkim zapomniałam

- miałam za to kilka innych świetnych wyjazdów górskich i rowerowych

- trzy wyprawy w Tatry (w tym dwie zupełnie solo)

łącznie spędziłam w moich ulubionych górach prawie trzy tygodnie

pierwszy raz szłam Orlą Percią

 weszłam na Przełęcz pod Chłopkiem

poznawałam szlaki po słowackiej stronie

- zdobyłam kilka szczytów do Korony Gór Polski

na jeden z nich weszłam w butach narciarskich i z nartami na ramieniu

na Szczeliniec Wielki wchodziłam zarówno na wschód, jak i na zachód słońca

niezwykle ciepło myślę też o G. Kamiennych, które w środku lata wydały mi się bajkowe

- miałam też trzy rowerowe wyprawy

Szczecinek - Świnoujście (po paru latach nieobecności zamoczyłam stopy w Bałtyku)

weekend w PN Ujście Warty, ze spaniem w namiocie na woodstockowej łące

Białystok - Czeremcha

z tatarskim (w wersji wegetariańskiej oczywiście) jedzeniem w Kruszynianach, z żubrami spotkanymi w Puszczy Białowieskiej

z najdziwniejszą kwaterą, którą udało nam się wynająć na noc w ostatnim czasie

- brałam udział w tygodniowym wyjeździe z codzienną jogą i medytacją, obłędnym wegańskim jedzeniem i Górami Stołowymi w pakiecie

było mi wtedy bardzo dobrze

połączenie jogi, gór, lata i słońca jest zdecydowanie dla mnie

a gdy jeszcze mogę jeść zdrowo i smacznie nie poświęcając na gotowanie ani minuty to już ogrom dobra się wydarza

muszę dodać, że spotkałam wtedy bardzo fajnych ludzi

niektórzy się dziwili dlaczego nie chcę zostać nauczycielką jogi

skoro oni widzą potencjał

(tylko ja go jednak nie zauważam)

- przez pandemię polubiłam domową praktykę jogi

w samotności, bez oceniania i porównywania się

ale też bez wsparcia nauczyciela

co wymusza samodzielne próby przy trudniejszych asanach

moja praktyka miała lepsze i gorsze momenty

nowych asan nie było za dużo

ale te, które praktykowałam od dawna, zaczęły wychodzić

moje ciało zaczęło dawać mi sygnały, że niektórych asan nie muszę wykonywać idealnie

czyli np. nie muszę łapać pięt w kapotasanie

uczę się więc akceptować potrzeby ciała i być dla siebie łagodniejszą :-)

wiele cierpliwości nauczyła mnie również kontuzja stopy

to był prawdziwy powrót do początków

- aby realizować swoje wspinaczkowe ambicje zapisałam się na sekcję

przez dwa miesiące uczestniczyłam w zajęciach regularnie

doskonaląc się w asekuracji i wspinaniu z liną

potem skręciłam stopę, która uziemiła mnie na kilka tygodni

byłam też świadkiem potwornie wyglądającego wypadku na ściance

co obudziło lęki i wątpliwości czy chcę w ogóle uprawiać ten sport

a potem ścianki zostały zamknięte odgórnie

czekam na powrót

- z rzeczy, które zrobiłam pierwszy raz w życiu

 wymienić mogę wędrowanie samemu górskim szlakiem w ciemnościach 
co prawda był to szlak z Pasterki na Szczeliniec Wielki, który pokonałam w pół godziny

ale jednak strach mi towarzyszył dopóki nie zaczęło świtać

tu mała dygresja o tym, że po ciemku chodziłam już po górach czy lasach, ale zawsze w czyimś towarzystwie

pamiętam jak wracałam z R. po zmroku jakimś bieszczadzkim szlakiem i że niebo było pełne gwiazd

a totalną ciszę przerywała tylko nasza rozmowa

albo jak z Sz. jeździłam kiedyś po nocy rowerem

przez poligon w Biedrusku nawet przejeżdżaliśmy (chyba dobrze pamiętam?)

na pewno dobrze pamiętam dziki, które nagle z lasu wybiegły i postraszyły przez moment

- zakończyłam terapię, ale żałuję, że nie poruszyłam jeszcze kilku tematów, 

które od jakiegoś czasu układam sobie w głowie

- dokonałam małych zmian w pokoju

potrzebowałam ich od kiedy mój pokój stał się również moim biurem

nie kupiłam za to zbyt dużo nowych rzeczy

które początkowo wydały mi się niezbędne

stary dywan sprzedałam, a kupiłam w zamian mniejszy i lżejszy

fotel oddałam do tapicera, mimo że zakup nowego byłby pewnie nieco tańszy

stojak na monsterę powstał z odzysku

po szlifowaniu papierem ściernym i malowaniu wygląda świetnie 

(lubię takie zabawy, zabierają trochę czasu, dzięki czemu nie myślę o problemach, a jeszcze mam poczucie efektywnego spędzania wolnego czasu)

- na koniec dodam, że pod koniec lutego przesadziłam wszystkie moje domowe rośliny

nowa ziemia i większe doniczki chyba im służą

za każde powyższe doświadczenie oraz za to, o czym nie napisałam

jestem wdzięczna :-)

pojawia się oczywiście kilka marzeń na nowy rok

ale nie wymagam od niego i od siebie zbyt dużo

choć niezmiennie chciałabym dla siebie i bliskich

zdrowia

chciałabym też jak najwięcej czasu spędzać w górach lub w lesie

chciałabym nauczyć się odpoczynku i relaksu

bo wiecie, nie potrafię tego za dobrze

chodzi mi też o taki wieczorny czas offline

(u mnie od zawsze włączony komputer i social media)

podróże zagraniczne może będą może nie

jeszcze jakiś czas temu planowałam na 2021 podróż do Nepalu w Himalaje

a potem 2-3 miesięczną praktykę jogi u nauczycielki w Indiach

ale pewnie podróże nadal nie będą proste

a ja tak prosto nie podejmę decyzji o samotnej podróży

mam takie jedno nieprzyzwoite marzenie 

które chciałabym już, choć to niemożliwe

nawet nie wiem czy ono byłoby dla mnie dobre

a chciałabym zamieszkać w jakiejś chatce w górach

takiej, że jak bym z niej wyszła to po chwili mogłabym oglądać okolicę z wysokości

i mogłabym mieć wtedy kilka kotów i co najmniej jednego psa

potrzebuję przestrzeni i bliskości natury

a Wy kochajcie się i uśmiechajcie się dużo w 2021