CCCXXXI

dzisiaj byłam bardzo drażliwa na świat

musiałam wyjść z domu

tramwajem i pociągiem dostać się do punktu A i wrócić tą samą drogą

przeszkadzał hałas miasta, ogromna liczba samochodów i spalin

przeszkadzali głośno rozmawiający nastolatkowie na peronie

krzyczące do telefonu kobiety

i tłumy ludzi w bliskiej odległości ode mnie

nawet zepsuty tramwaj na trasie był wybawieniem

bo skrócił moje męki i ostatni odcinek drogi przeszłam pieszo

 

zastanawiam się skąd te odczucia

czy tak szczelnie zamknęłam się w swoim bezpiecznym świecie bez niepotrzebnych interakcji międzyludzkich

czy wyprowadziły mnie z równowagi wcześniejsze maile z pracy

gdy zaczęłam wątpić czy to co mam faktycznie mi się należy

i że nie mam całkowitej niezależności postępowania

że jest ktoś ważniejszy wyżej, który czegoś się domaga w bardzo nieprzyjemny sposób

po raz kolejny stwierdziłam, że nie jestem odporna na stres

i że najchętniej rzuciłabym robotę i pojechała w góry

tymczasem jeszcze ze trzydzieści lat pracy pozostaje

a zdjęcia z ukochanych Tatr

z Orlej Perci

ze szlaku na Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem 

z Czerwonych Wierchów

💚💛💜